انسان با تهذیب نفس و علم حضوری می تواند حضور علت هستی بخش را درک نماید؛ لذا در فلسفه اسلامی خداوند حاضر علی الاطلاق است. اما پرسش از چرایی عدم انکشاف حضور الهی به طور گسترده برای بشر از طریق روش هایی مانند تجربه دینی ذهن فیلسوفان دین را به خود مشغول داشته است و تقریرات شلنبرگ در استدلال به اختفای الهی برای الحاد، در این میان نقش محوری دارد. عمده پاسخ ها به علت اختفای الهی از منظر وجودی، فلسفی، عرفانی و کلامی است. اما در پژوهش حاضر به روش تحلیل محتوایی سعی شده است رویکردهای انسانی تراویس دامزدی مورد ارزیابی قرار گیرد. وی با بیان مواردی مانند شاخص انزجار آسیب دیده، شاخص انزجار محدودیت وجودی، شاخص ترس و امید و شاخص از خود بیگانگی سعی در طرح دلایل اختفای الهی نموده است. در این مقاله عمده نقدهای این رویکرد انسانی مواردی چون نسبی گرایی و استقرای ناقص، بی نیاز نبودن از رویکردهای کلامی مانند تدبیر، حکمت و لطف الهی، ارائه تصویری منفعل از خداوند و عدم توجه به بعد اجتماعی دین، دانسته شده است.

به منظور ارزیابی واکنش های فیزیولوژیکی 9 رقم کلزا به تاخیر در کاشت، آزمایشی در سال زراعی 85-84 در ایستگاه تحقیقات کشاورزی کبوترآباد اصفهان، به صورت طرح کرتهای یک بار خرد شده در قالب بلوک های کامل تصادفی اجرا شد. کرت های اصلی شامل دو تاریخ کاشت (5 مهر به عنوان کاشت معمولی و 5 آبان به عنوان کاشت تاخیری) و کرت های فرعی شامل گونه های کلزای معمولی (شامل Hyola 401 ,Hyola 330 ,Option 500 ,Sargol RGS003, Zarfam, Opera, Slm 046, Modena) بودند. تاخیر در کاشت موجب کاهش میزان تجمع ماده خشک، سرعت رشد محصول و شاخص سطح برگ شد، ولی بر سرعت اسیمیلاسیون خالص تاثیری نداشت. ارقام Zarfam  و  Slm046  بیشترین میزان تجمع ماده خشک، سرعت رشد محصول و شاخص سطح برگ را به خود اختصاص دادند، ولی بیشترین میزان مربوط به رقم Opera  بود. کمترین میزان تجمع ماده خشک، سرعت رشد محصول، شاخص سطح برگ و سرعت اسیمیلاسیون خالص را رقمOption500  به خود اختصاص داد.

مقدمه: روش آغوشی یک روش خوب و یک تحول برای مراقبت از نوزادان به خصوص نوزادان نارس است. مطالعات نشانگر تاثیر مثبت روش آغوشی بر روی شاخص های فیزیولوژیکی نوزاد نارس می باشد. تماس پوست با پوست باعث افزایش میزان اشباع اکسیژن، کاهش خطر هیپوترمی، ثبات ضربانات قلب، الگوی تنفس و خواب می شود. هدف از مطالعه حاضر بررسی و مقایسه شاخص های فیزیولوژیکی نوزاد نارس در دو روش آغوشی و مرسوم می باشد. روش: این مطالعه یکه کارآزمایی بالینی متقاطع است که نوزادان و مادران آن ها در معرض هر دو روش مرسوم و آغوشی قرار گرفتند. 60 نوزاد به روش تصادفی ساده انتخاب و به دو گروه تقسیم شدند. نوزادی که در گروه اول قرار داشت ابتدا به روش آغوشی سپس به روش مرسوم جهت شیردهی از انکوباتور خارج و شاخص های فیزیولوژیکی نوزاد در زمان های متوالی اندازه گیری گردید و بالعکس نوزادی که در گروه دوم قرار داشت ابتدا به روش مرسوم و بار دوم به روش آغوشی از انکوباتور خارج شد. از آزمون های آماری تی، تی زوجی و آنالیز واریانس با اندازه گیری مکرر و با استفاده از نرم افزار SPSS v.14 استفاده شده است. یافته ها: نتایج مطالعه نشان داد که در نوزادان گروه دوم میانگین تعداد ضربانات قلب در دقایق 5، 30 دقیقه بعد از خروج از انکوباتور و 5 دقیقه بعد از برگرداندن به انکوباتور در دو وضعیت با هم متفاوت می باشد (P=0.03، P=0.02، P=0.001). همچنین نتایج نشان داد که سایر شاخص های فیزیولوژیکی (تنفس، اشباع اکسیژن و درجه حرارت) در هر دو وضعیت مرسوم و آغوشی تفاوت معنی داری با هم نداشتند. در رابطه با ترجیح مادران نیز نتایج بیانگر آن بود که اغلب مادران به ویژه مادرانی که سابقه نازایی داشتند روش آغوشی را به روش مرسوم ترجیح داده بودند. نتیجه گیری: بر اساس نتایج این مطالعه روش آغوشی در مقایسه با روش مرسوم در برخی شاخص ها همانند شاخص های فیزیولوژیکی تاثیر یکسانی دارد ولی از آنجایی که مادران شرکت کننده در این مطالعه نیز این روش را به روش مرسوم ترجیح داده بودند لذا محققین این روش را روشی جایگزین برای روش های معمول پرستاری توصیه می کنند.

به منظور بررسی تاثیر تاریخ کاشت بر عملکرد، درصد پروتئین و تغییرات شاخص های فیزیولوژیکی رشد چهار ژنوتیپ ماش، آزمایشی در مزرعه تحقیقاتی مرکز تحقیقات کشاورزی و منابع طبیعی استان تهران، در سال 1390 انجام گرفت. چهار ژنوتیپ ماش (’پرتو‘، ’گوهر‘، ’مهر‘ و لاین امیدبخش ’ان ام 94‘) در سه تاریخ کاشت با فواصل 30 روز، از ابتدای اردیبهشت تا ابتدای تیر با هدف تعیین مناسب ترین زمان کاشت و بهترین رقم برای منطقه مورد تحقیق، کشت شد. آزمایش به صورت کرت های خردشده با طرح پایه بلوک های کامل تصادفی در سه تکرار اجرا شد. تاریخ کاشت در کرت های اصلی و ارقام ماش در کرت های فرعی قرار گرفت. بیشترین میانگین عملکرد دانه مربوط به لاین امیدبخش ’ان ام 94‘ با 1797.4 کیلوگرم در هکتار بود. تاخیر در کاشت موجب کوتاه شدن طول دوره رشد (از 92.9 روز به 82.6 روز) شد. در تاریخ های کاشت زودتر حداکثر شاخص سطح برگ و سرعت رشد محصول در طی زمان طولانی تری حاصل شد و میزان این دو شاخص در این زمان نیز بیشتر از تاریخ کاشت آخر بود. درصد پروتئین دانه تحت تاثیر تغییر تاریخ کاشت قرار نگرفت، اما اختلاف بین ارقام از این نظر معنادار بود. نتایج تحقیق حاضر نشان داد که لاین امیدبخش ’ان ام 94‘ و تاریخ کاشت اول تیر (به عنوان کشت دوم پس از غلات پاییزه)، مناسب ترین گزینه ها برای منطقه تحقیق بودند.

جایگزینی روش متداول برداشت نیشکر (سوزاندن مزرعه قبل از برداشت) با روش برداشت سبز می تواند یکی از مهم ترین عوامل تأثیرگذار بر پایداری تولید نیشکر و حفظ تعادل اکولوژیکی در منطقه خوزستان باشد. به منظور بررسی امکان برداشت سبز نیشکر و اثرات آن بر شاخص های زراعی و فیزیولوژیکی ارقام نیشکر، آزمایشی در کشت و صنعت امام خمینی واقع درشمال خوزستان در سال زراعی 1395-1394 اجرا شد. آزمایش به صورت کرت های خرد شده بر پایه بلوک های کامل تصادفی که ارقام نیشکر زودرس (CP48-103)، میان رس (CP69-1062) و دیررس (CP73-21) به عنوان کرت اصلی و پنج روش برداشت و عملیات راتونینگ به عنوان فاکتور فرعی با چهار تکرار درنظر گرفته شد. نتایج مقایسه میانگین ها نشان داد، برداشت سبز بر بیشتر صفات زراعی نیشکر اثر منفی داشت. عملکرد در روش برداشت سبز به طور متوسط 12/5 درصد در مقایسه با روش متداول کاهش یافت. از طرف دیگر در روش های برداشت سبز حجم آب مصرفی کاهش قابل ملاحظه ای (10 هزار متر مکعب در هکتار) داشت. با توجه به معضل اساسی آب در کشور و بخش کشاورزی برداشت سبز نیشکر می تواند نقش مهمی در پایداری اکوسیستم و تولید نیشکر در خوزستان داشته و موجب بهره برداری بهتر از منابع شود.

هدف از این پژوهش مطالعه میزان کار (مسافت پیموده شده) و برخی شاخص های فیزیولوژیکی شامل ضربان قلب و غلظت لاکتات خون داوران نخبه فوتبال در نیم فصل اول رقابت های لیگ برتر سال 87-86 کشور بود. برای این منظور 10 داور بین المللی و ملی نخبه لیگ برتر فوتبال، با میانگین سن 35.5±3.97 سال، قد 180.1±4.48 سانتی متر، وزن 78.18±8.4 کیلوگرم، شاخص توده بدنی 23.98±1.53 کیلوگرم بر مجذور قد، چربی بدن 19.38±5.41 درصد، غلظت لاکتات پایه 1.83±0.49 میلی مول/ لیتر و حداکثر اکسیژن مصرفی 48.27±5.41 میلی لیتر به ازای هر کیلوگرم از وزن بدن پیش از شروع رقابت ها به صورت غیر تصادفی انتخاب شدند. آزمون ها شامل اندازه گیری میزان کار، ضربان قلب و سطح لاکتات در نیمه اول و دوم مسابقه بود. تجزیه و تحلیل یافته ها با استفاده از آزمون تی زوجی تفاوت معناداری بین میزان کار ومقادیر لاکتات داوران در نیمه اول و دوم نشان نداد (P>0.05). همچنین، بین میانگین ضربان قلب داوران در نیمه اول و دوم تفاوت معناداری مشاهده نشد (P>0.05). با توجه به اینکه پاسخ های فیزیولوژیکی و مسافت پیموده شده توسط داوران فوتبال متاثر از عوامل مهمی نظیر؛ میزان کار بازیکنان، سطح، شدت و سرعت رقابت ها است؛ یافته های پژوهش مبین این است که داوران نخبه فوتبال کشور در معرض یک فشار فیزیولوژیکی و عملکردی تقریبا یکنواختی در دو نیمه مسابقه قرار دارند هر چند از ضربان قلب بالایی نسبت به میزان کار انجام شده برخوردار هستند.

به منظور ارزیابی میزان مقاومت چند پایه پسته به تنش خشکی، آزمایشی به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی با دو فاکتور خشکی در سه سطح (3، 6 و 9 روز) و پایه در چهار سطح (’بادامی ریز زرند‘،’قزوینی‘، یوریکارپا و یک هیبرید بین گونه ای (ورا × تربینتوس) و سه تکرار در شرایط گلخانه به اجرا در آمد. نتایج نشان داد که تنش خشکی سبب کاهش شاخص های رشدی و فیزیولوژیکی شد به گونه ای که کم ترین کاهش وزن خشک اندام هوایی مربوط به پایه هیبرید و بیش ترین کاهش مربوط به پایه ‘قزوینی‘ بود. در پاسخ به تنش خشکی، میزان پرولین و کربوهیدرات های محلول در برگ پایه های مورد بررسی افزایش یافت. بیش ترین میزان پرولین (60/0 میلی­گرم بر گرم وزن تر) و کم ترین میزان کربوهیدرات های محلول (88/0 میلی­گرم بر گرم وزن تر) در پایه’بادامی ریز زرند‘دیده شد. بیش ترین میزان کربوهیدرات های محلول نیز در پایه های یوریکارپا (64/1 میلی گرم بر گرم وزن تر) و هیبرید (58/1 میلی گرم بر گرم وزن تر) مشاهده شد. تنش خشکی بر غلظت عناصر غذایی اندام هوایی و ریشه تأثیرداشت. به طوری که تنش خشکی سبب افزایش میزان پتاسیم اندام هوایی و ریشه گردید. بالاترین غلظت پتاسیم اندام هوایی و ریشه به ترتیب در پایه های یوریکارپا (3، 8/1 درصد) و هیبرید (7/2، 2 درصد) مشاهده شد. با توجه به نتایج پژوهش حاضر می توان عنوان کرد که پایه های یوریکارپا و هیبرید از پتانسیل بالای مقاومت به خشکی برخوردارند.